|
عشق و دلدادگی سابق ((خوش امدید ))
|
اوقات خوش ان بود که با دوست به سر شد
باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود
معشوق چون نقاب ز رخ در نمیکشد
هر کس حکایتی به تصویر چرا کند ؟
خود تو عشقی که با خیال تو غم و غصه از دلم پر می گیره
وقتی باشی دل بی قرار من زندگی با عشق از سر میگیره
کا ش می شه سحر نشه شب های عشق
یه نگاه به ما کنه خدای عشق
بیا هم سفر بشو با دل من
دلی که نشو ندمش به پای عشق به پای عشق 
رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم بی تو من اسیر دست آرزو های محالم
یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم غیر تو که دوری از من دل به هیچ کسی نبستم
هم ترانه یاد من باش بی بهانه یاد من باش وقت بیداری مهتاب عاشقانه یاد من باش
اگه باشی با نگاهت میشه از حادثه رد شد میشه تو آ تیش عشقت گر گرفتن بلد شد
اگه دوری اگه نیستی نفس فریاد من باش تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش
دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
داستان غم پنهانی من گوش کنید
قصه ی بی سرو سامانی من گوش کنید
گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید
شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی
سوختم ،سوختم این راز نهفتن تا کی
روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم
ساکن کوی بت و عربده جویی بودیم
عقل و دین باخته ،دیوانه رویی بودیم
بسته ی سلسله ی سلسله مویی بودیم
کس در ان سلسله غیر از من و دل بند نبود
یک گرفتار از این جمله که هستند نبود
این همه مشتری و گرمی بازار نداشت
یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت
اول آن کس که گرفتارشدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
داد رسوایی من ،شهرت زیبایی او
بس که دادم همه جا شرح دلارایی او
شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او
این زمان عاشق سر گشته فراوان دارد
کی سر برگ من بی سر و سامان دارد .
آنکه در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت
کاش در تنهاترین تنهاییش تنها کسش تنهای تنهایش نگذارد
یک نفر اهسته میخواند مرا
یک نفر اهسته میخواند مرا
یک نفر گویی کنارم هست و نیست
از درون خسته میخواند مرا
یک نفر اینجا نمی دانم که کیست
در دلم بنشسته میخواند مرا
یک نفر گویی که همزاد من است
هر کجا پیوسته میخواند مرا
یک نفر انگار عاشق تر زمن
از همه گسسته میخواند مرا
یک نفر در آینه مانند من
با دل بشکسته میخواند مرا
یه روزی قدرمو میدونی که دیر
روزی که کسی سراغت نمی گیره
یه روزی میدونی من کی و چی بودم
روزی که از نبودنم غصه ات میگیره
باشه خوبم از کنارت ساده میرم
با وجود این که میدونم میمیرم
به خدا قدرم میدونی یه روزی
روزی که از تو جدا میشه مسیرم
قدرم و میدونی یه روز یادم می افتی شب و روز
صدام تو گوشت میپیچه مثل یه اه سینه سوز
حسرت یک لحظه نگام دل تنگ میشی بد جور برام
اون روزها دور نیست بخدا ، حتی به خوابت نمیام
یه روزی قدرمو میدونی که دیر
اسم من از توی لحظه هات نمیره
دیگه نیستم اون شبهای پر ستاره
وقتی که دلت بها نه مو میگیره
اما خدا کنه اون روزها نباشم
نشنوم از رفتن من غصه دار ی
من میبینم اون شبهایی رو که دیگه
واثه گریه شونه هامو کم میاری
این غم که تو صدام زخم شب گریه هام
یاد یه عشق کهنه است که هنوزم باهام
با ما که راه نیومد این روزگار نامرد
صدای من به جز تو رو هر دلی اثر کرد
غصه و اشک و حسرت اخر مشق عشق
دیگه همه میدونند این راه و رسم عشق
کاشکی میشد یه روزی بشی تو مهربونم
سر بذاری رو شونم خودم برات میخونم
دلم برات تنگ شده جونم
میخوام ببینمت ولی نمی تونم
بین ما دیوار سنگی فاصله یک عمر میدونم
پنجره چشمای تو کاشکی به چشمام وا بشه
این بغض چند ساله من از بی کسی رها بشه
با این که فراموش کردنت چرا و اما داشت برام
بیای بارونت میشم بیا و بس کن گریه هام
واست دلم واست تنم واست تموم زندگیم
از تو دوباره من شدم بی تو حروم شد لحظه ها
از یه بغض قدیمی ببین کجا رسیدم
میان این جمعیت هر گز تو رو ندیدم
چه باشی چه نباشی از عاشقی میخونم
تا اخر عمرم شده به یاد تو میمونم